چه خواص هایی میوه به دارد؟

میوه به، خوا درمانی به
میوه به دارای خاصیت اسیدی است
درخت به در مناطق سردسیر و گرمسیر معتدل کشت می شود. درخت به دارای نیاز سرمایی زیر ۷ درجه سانتی گراد به مدت ۱۰۰ تا ۴۰۰ ساعت می باشد. درخت به نیاز به تابستان های نسبتا گرم و خشک دارد.

خواص غذایی به
به سرشار از ویتامین های A و B و C و همچنین قند و پپتین است. به رسیده، دارای طبیعتی معتدل است، در حالی که دانه آن یا همان به دانه طبیعتی سرد و تر دارد.

بیشتر از 4000 سال است که درخت به، در آسیا و مدیترانه می روید. درخت به، برای رویش به دمای کمتر از 7 درجه سانتیگراد احتیاج دارد. در بهار گل های درخت به درمی آیند که رنگ صورتی یا سفید هستند. به، جزو خانواده گلابی و سیب می باشد. ظاهر میوه به، شبیه سیب زرد یا گلابی است.

علاوه بر گوشت به، دانه آن نیز اثر شفابخشی برای التهاب های دستگاه گوارش و مخاط ها، سرفه های خشک، سینه درد، تب و گرفتگی صدا دارد ولی مراقب باشید از جویدن و بلعیدن به دانه بپرهیزید زیرا به دانه، حاوی یک ماده سمی است که برای بدن مضر است.

خواص هسته میوه به (به دانه)
برای درمان ذات الریه، گلودرد، صدای گرفته و خشن مفید است.
ضد تب
مفید برای اسهال
لعاب به دانه برای ترمیم زخم ها و سوختگی پوست در اثر آتش بسیار مفید است.
جویدن به دانه برای رفع کندی دندان ها و برای تقویت نیروی جنسی در گرم مزاج ها مفید است.

مربای به
آشنایی با خواص و مضرات به
سرزمین میوه به، بین دریای خزر و دریای سیاه است، جایی که رشته کوه های کاکاسس (Caucasus) ، شمال ترکیه را به ایران پیوند می دهد. مزه و طعم میوه به، شبیه سیب است. میوه به کمی خشک، سفت، ترش و شیرین می باشد. مارمالاد، و ژله به بسیار فراوان است.

میوه به همانند سیب، در حین پختن پکتین تولید می کند. پکتین باعث سفت شدن به می شود. زمانی که چینی ها دارچین و ریواس را و هندی ها نارگیل را برای تجارت می بردند، ایرانی ها (به خصوص اصفهانی ها) به، سیب و زعفران را به کشورهای دیگر می بردند.

به رسول خدا (صلی الله علیه و آله)« به» هدیه دادند، آن را با دستشان نصف کردند. آن حضرت« به» را خیلی دوست ‏داشتند و آن را تناول کرده و به یارانش که در محضرش بودند نیز دادند و فرمودند: « به» بخورید که آن قلب را جلا داده و برای سینه خوب بوده و آن را تمیز می‏ کند.»

در کشورهای خاورمیانه میوه به، یک غذای معمول بود که هم به صورت خام و هم به صورت پخته خورده می شد. اگر میوه به نرسیده باشد، آن را در دمای اتاق قرار می دهند تا تمام میوه به رنگ زرد درآید و بو دار شود.

حال اگر می خواهید میوه به رسیده را چند روز نگه دارید، آن را در یخچال قرار دهید، ولی به را کنار سیب یا گلابی نگذارید، زیرا ممکن است بوی خوش آن بر روی میوه های دیگر اثر بگذارد.

خواص درمانی میوه به
به برای درمان بسیاری از بیماری ها از جمله عفونت های روده ای و ورم حاد روده، اسهال مخصوصا از نوع خونی، سوزش مجاری ادرار، تنگی نفس، سردردهای مزمن و التهاب های مختلف مفید است.

میوه به روی درخت
می گویند با خوردن به، عرق بدن خوشبو می شود. خانم های باردار برای جلوگیری از سقط جنین به مصرف می کنند.

علاوه بر گوشت به، دانه آن نیز اثر شفا بخشی برای التهاب های دستگاه گوارش و مخاط ها، سرفه های خشک، سینه درد، تب و گرفتگی صدا دارد ولی مراقب باشید از جویدن و بلعیدن به دانه بپرهیزید زیرا به دانه، حاوی یک ماده سمی است که برای بدن مضر است.

بنابراین چند عدد به دانه را مدتی در دهان نگه داشته و مرتب بمکید تا لعاب آن خارج شود، سپس بیرون بریزید یا اینکه چند عدد به دانه را در آب داغ بخیسانید و از لعاب آن استفاده کنید. میوه به را به صورت آبپز و بخارپز تهیه کرده و به عنوان غذا یا دسر مصرف می کنند.

عقاید مردم در مورد میوه به
- در زمان قدیم، زنان دانه به را می کوبیدند و در مقداری آب خیس می کردند و از لعاب به دست آمده ی آن، برای لوله کردن مو و صاف نگه داشتن آن استفاده می نمودند.

- در یونان، افراد به عنوان تشریفات ازدواج از میوه به استفاده می کردند. آنها میوه به را به طرف ارابه عروس و داماد پرت می کردند. آنها بر این عقیده بودند که میوه به نشانه ای از باروری است و آن را به الهه عشق خود تقدیم می کردند.

خواص چای به، فواید دمنوش به
- در روم یکی از طبیعی دان ها، میوه به را با نام های سیب طلایی، سیب گنجشکی و همینطور سیب مست خوانده بود.
- یک نظریه در مورد به این بود که اگر زنان باردار میوه به را زیاد بخورند، بچه آنها نابغه خواهد شد.
- به علت آنکه میوه به دارای خاصیت اسیدی است، در کشورهایی مثل آلمان و آفریقای جنوبی که غذاهای چرب بیشتر می خورند، شناخته شده است.
- اروپایی ها بر این باورند که میوه به، به هضم گوشت کمک می کند، به همین دلیل با گوشت های چرب، به سرو می شود.

خاصیت مربای به
مربای به با عسل برای سلامتی بسیار مفید است و برای تقویت سینه استفاده می گردد.
خدا را شکر که همه نعمت در اختیار ما گذاشته است. این ما هستیم که قدر این نعمات را باید بدانیم.

روغن به را چطور می توان به دست آورد و چه خواصی دارد؟
به را کاملا بپزید و آب آن را بگیرید و آن را با روغن زیتون بجوشانید، آن قدر که آب آن تبخیر شود و فقط روغن بماند. به این ترتیب روغن به بدست می آید. روغن به، برای جلوگیری از عرق کردن، سرگیجه، وزوز گوش و تقویت معده و کبد و قلب بسیار مفید است.

منابع: تبیان و عصر ایران

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *