بیماری واژينيت یا همان التهاب واژن چیست؟

التهاب واژن چیست, بیماری بد بوی واژینیت

واژینیت (عفونت مهبل یا التهاب واژن): علل، علائم و درمان

واژینیت التهاب است که معمولا به علت عفونتها ایجاد میشود. شایع ترین عفونتهای واژن واژیننیت باکتریال, واژینیت تریکومونائی, واژینیت قارچی

واژینیت باکتریال : قبلا به نام واژینیت گاردنلائی خوانده میشود . به علت تغییر در رشد باکتریهای واژن ایجاد می شود . به عنوان مثال لاکتو با سیلوس یک نوع باکتری طبیعی است که در واژن زندگی میکند.

اگر به جای آن باکتریهایی دیگری مانند گاردنلا واژینایس ، با کتروئیدها و مایکو پلاسما هموینس در واژن رشد کنند واژینیت باکتریایی ایجاد میشوند. و یا باکتریهایی که به طور طبیعی در واژن زندگی می کنند. بیش از حد رشد کنند .

علائم : علامت اصلی افزایش ترشحاتی با بوی تند ماهی ، ترشحات معمولا آبکی ، تیره یا خاکستری مات است . خارش شایع نیست ولی در صورت زیاد بودن ترشخات ممکن است با خارش همراه باشد

تشخیص : با معاینه بالینی است ، با نمونه برداری از ترشحات و رنگ آمیزی آنها و دیدن مقدار زیادی Cluecell و یا ستودن راکتو با سیل تشخیص داده می شود .

واژينيت يک التهاب داخل مهبل (vagina) بوده که علائم آن شامل خارش - و سوزش مجرا است. يک مهبل طبيعي به طور دائم داراي ترشحاتي روشن و حتي کدر و داراي بوي خاص مي باشد که خارش و سوزش ندارد.

در مهبل طبيعي تعادلي از ارگانيسمهاي متفاوت وجود دارد مثل باکتري ها و قارچها. هنگامي که شخص داراي مهبل سالم مي باشد اين باکتريهاي غيربيماري زا و جريان ترشحات طبيعي مهبل را در مقابل عفونتها محافظت مي کنند، اگر اين محيط مناسب به هم بخورد يا باکتريهاي بيماريزا وارد مهبل شوند ممکن است مهبل طبيعي به سمت عفوني شدن و التهاب پيش رود.

هنگامي که مهبل عفوني شود افزايش ترشحات غليظ به همراه بوي نامطبوع و خارش و سوزش و تورم مشاهده مي شود.

واژینیت باکتریایی

شایعترین علت علائم عائم واژنیت در زنانی است که در سن بچه زایی هستند.قبلأبه عنوان واژینیت نامشخص و یا واژینیت مرتبط با گاردنرلاGardnerella می نامیدند. خبرگان سلامت مطمئن نیستند که فعالیت جنسی نفشی در واژینیت باکتریایی بازی کند.

واژینیت باکتریایی در نتیجه تغییرات در رشد باکتریهای واژن ایجاد می شود. این عدم تعادل شیمیایی زمانی اتفاق می افتد که انواع مختلف باکتری ها بیشتر از حد باکتری هایی که خوب هستند و بایند باشند شوند. به جای لاکتوباسیل( lactobacillus یک نوع باکتری طبیعی که می تواند به صورت طبیعی در واژن زندگی کند)، که تعداد آن زیاد است ،تعداد باکتریهای دیگری مانند گاردنلا واژینالیسgardenerella vaginalis ، باکتروئیدهاbacteroides ،Mobiluncus و میکوپلاسما همونیسMycoplasma hominis در واژن زنان با واژینیت باکتریایی دیده می شود.

تحقیقاتی در زمینه نقش هر یک از این میکروب ها در علت یابی علل واژینیت باکتریایی در جریان است و کمک کننده است.، ولی هنوز نقش فعالیت جنسی در ایجاد و توسعه واژینیت باکتریایی را نفهمیده اند. تغییر در جفت جنسی، استفاده از آی یو دی(وسیله داخل رحمی پیشگیری از حاملگی)IUD ،دوش واژینال خطر گرفتن واژینیت باکتریایی را در زنان بیشتر می کند.

نشانه ها

شایعترین نشانه واژینیت باکتریایی غیر طبیعی است ، ترشحات بد بوی واژن. بعضی از زنان آن را به بوی شبیه ماهی تشبیه می کنند که بعد از تماس جنسی قابل توجه است.تقریبأ نیمی از زنان با علائم واژینیت باکتریایی ، هیچ نشانه ای ندارند. یک مراقب سلامتی بایستی این علائم را دیده و معاینه بالینی انجام می دهد و ممکن است تشخیص را به وسیله آزمایش مایعات واژن ثابت کند.

بیماری شایع واژینیت

واژینیت یا عفونت واژن چگونه ایجاد می شود؟

دیگر نشانه ها شامل:

–ترشح رقیق واژن ، معمولأ سفید یا خاکستری رنگ.

–درد در هنگام ادرار کردن.

–خارش اطراف واژن.

تشخیص

یک پزشک می تواند یک نمونه از مایع واژن را در زیر میکروسکوپ دیده ، یا به صورت رنگ آمیزی و یا نور مخصوص ، برای دیدن باکتریهای در ارتباط با واژینیت. سپس میتواند تشخیص واژینیت باکتریایی بدهد بر پایه و اساس

–نبودن لاکتوباسیلا

–وجود تعداد زیادی سلولهای راهنما”Clue cell”(سلولهایی از بافت پوششی واژن که با میکروبهای واژینیت باکتریایی پوشیده شده است).

–بوی ماهی

–تغییرات ترشحات طبیعی واژن

عوارض

در اغلب موارد ، واژینیت باکتریایی عارضه ای به جا نمی گذارد.خطرات اثبات شده ای در رابطه با واژینیت باکتریایی و ایجاد بیماریهای التهابی لگن(PID) وجود دارد.PID یک بیماری جدی در زنان است که می تواند موجب نازایی و حاملگی خارج از رحم (Ectopic)شود.

واژینیت باکتریایی همچنین می تواند ایجاد مسائل دیگری مانند زایمان زودرس، و بچه های با وزن تولد کم کند. بنابراین بعضی از متخصصان زنان توصیه می کنند که تمام زنان حامله ،چه نشانه داشته باشند یا نداشته باشند، و قبلأ بچه نارس به دنیا آورده اند برای واژینیت باکتریایی چک شوند. زن حامله ای که قبلأ بچه نارس به دنیا نیاورده است باید درمان شود ،اگر نشانه و دلایل آزمایشگاهی مبنی بر واژینیت باکتریایی دارد.

واژینیت باکتریایی همچنین همراه با افزایش شانس گرفتن سوزاک یا عفونت اچ آی وی HIV است که موجب ایدز می شود.

درمان

پزشک از آنتی بیوتیکهایی مانند مترونیدازول یا کلیندامایسین برای درمان زنان با واژینیت باکتریایی استفاده می کند. کلأ همسران آنها درمان نمی شوند.

واژینیت تریکومونایی یا تریکوموناسیس :

از طریق تماس جنسی منتقل می شود . اغلب مردان عفونی هیچ نشانه ای ندارند . زنان زمانی علامت دار می شوند که 5 تا 28 روز از در معرض گرفتن آنها گذشته باشد .

علائم احتمالی :

ترشحات زیاد و خیلی بیش از حد طبیعی
درد هنگام نزدیکی
بوی بد واژن
ادرار کردن دردناک آنها همچنین ممکن است تحریک و خارش ناحیه تناسلی و در موارد نادر درد زیر شکمی داشته باشند

در صورت وجود علائم در آقایان شامل رقیق سفید رنگ از آلت تناسلی و درد ناک بودن یا اشکال در ادرار کردن و خروج مایع منی میباشد .

تشخیص :

تشخیص با معاینه بالینی و وجود زخمهای قرمز در دهانه رحم و یا داخل واژن strawbeary sign یا علامت توت فرنگی نامیده می شود .

درمان

درمان معمولا یک دوز واحد مترونیدازل کافی است . البته ، درمان های متنوعی وجود دارد و مهم ان است که هر جنس با هم درمان شود

پیشگیری :

کاندم و پرهیز از تماس جنسی با افراد مختلف می باشد .

عوارض :

خطر همراهی عفونت تریکومونایی با ایدز 3 تا 5 برابر افزایش می یابد . و خطر نوزاد نارس و کم وزن در خانم های باردار مبتلا به تریکوموناسیس افزایش می بابد .

عفونت قارچی واژن

عفونت قارچی واژن ، یا کاندیداسیس Vulvovaginal candidiasis یک علت شایع سوزش واژن است. این عفونت شایع قارچی زمانی اتفاق می افتد که یک عدم تعادل در قارچهای موسوم به کاندیدا البیکانسCandida albicans باشد.اگرچه این عفونت به عنوان یک STI در نظر گرفته نمی شود ، 12 تا 15 درصد مردان بعد از تماس جنسی با جفت عفونی خود درگیر شده اند.

چند عامل در ارتباط با افزایش عفونت در زنان است از جمله:

– حامله بودن

– داشتن بیماری قند که تحت کنترل نباشد

– استفاده از قرصهای ضد حاملگی خوراکی یا آنتی بیوتیکها

دیگر عواملی که میزان عفونت قارچی را با استفاده از آنها بالا می رود عبارتند از:

– دوش Douches

– اسپری های بهداشتی معطر زنانه

– آنتی بیوتیک های موضعی و داروهای استروئی

پوشیدن لباسهای تنگ و لباسهایی که تهویه خوبی ندارند و زیر جامه ها همچنین می توانند ارتباط با واژینیت داشته باشند.زنان بایستی با مراقبان سلامتی خود برای یافتن علل احتمالی زیر بنایی عفونت مزمن قارچی خود کار کنند.

متخصصان زنان نمی دانند که آیا قارچ میتواند از طریق تماس جنسی منتقل شود.چون اغلب تمامی زنان قارچ را در واژن خود دارند، این برای محققان مشکل است که این مقوله را مطالعه کنند.

نشانه ها

شایعترین نشانه عفونت قارچی در زنان خارش ،سوزش،و آزردگی واژن است. ادرار کردن دردناک و تماس جنسی دردناک همچنین شایع است.

ترشحات واژن معمولأ وجود ندارد و ممکن است به میزان کمی باشد.ترشح ضخیم سفید مایل به خاکستری به عنوان نمونه به پنیر عشایری(روستایی) تشبیه می شود، اگر چه میتواند از آبکی به غلیظ متغیر باشد.اغلب جفت های مرد زنان با عفونت قارچی هیچ نشانه ای از عفونت ندارند. بعضی مردان، هرچند که ، راش های موقت و سوزش آلت بعد از تماس جنسی داشته اند اگر از کاندوم استفاده نکرده باشند.

تشخیص

چون چند علامت و نشانه مشخصه معمولا وجود دارد، پزشکان نمی توانند تشخیص این وضعیت را با تاریخچه پزشکی و معاینه بالینی دهند. آنها معمولا تشخیص عفونت قارچی را با ازمایش ترشحات واژ« در زیر میکروسکوپ برای اثبات قارچ می دهند.

درمان

داروهای ضد قارچ مهبلی متنوعی برای درمان عفونت قارچی در دسترس است.زنان می توانند کرم های ضد قارچ را خریداری کرده و مستقیما در ناحیه درگیر استعمال کنند، قرصهای خوراکی ،یا شیاف های کلوتریمازول clotrimazole،میکونازول miconazole،بوتکونازول butoconazole،تیوکونازول tioconazole برای استفاده در واژن وجود دارند.

به علت اینکه عفونتهای باکتریایی واژن ، تریکوموناز ، و عفونت قارچی ،بر پایه نشانه ها به تنهایی مشکل بتوان آنها را از هم تشخیص داد ، یک زن با نشانه های واژنی باید پزشک خود را برای تشخیص دقیق قبل از استفاده از این محصولات ملاقات نماید.

دیگر محصولات بر پیشخوان شامل آنتی هیستامین ها (ضد حساسیت ها)و کرمهای بیحس کننده که فقط نشانه ها را می پوشانند و عفونت را درمان نمی کنند.

زنانی که عفونت مزمن و یا مکرر قارچی دارند ممکن است احتیاج به درمان با کرمهای واژینال و داروهای خوراکی برای طولانی مدت داشته باشند.

زنان با عفونت HIV ممکن است عفونت قارچی شدید داشته باشندکه اغلب به درمان جواب نمی دهند.

پيشگيري واژینیت

بستگي به تغيير در عادات و پوشش و سبک زندگي دارد:

- از صابونهاي ملايم استفاده کنيد و هنگام حمام کردن از تحريک مهبل اجتناب نمائيد.

- سطح خارجي مهبل را روزانه شستشو داده و خشک نمائيد.

- هنگام شستشو پس از اجابت مزاج سطح خارجي مهبل را از سمت جلو به طرف عقب شستشو نمائيد تا ميکروبهاي مدفوع به سمت مهبل رانده نشوند.

- از دوش مهبلي و اسپري مهبلي و مواد مانند آنها اجتناب نمائيد.

- در طي دوره قاعدگي مرتباً نوارهاي بهداشتي خود را عوض نمائيد.

- هنگام استفاده از مواد يا سواپهاي اسپرم کش دقت لازم را مبذول داريد تا عفونتي را به مهبل انتقال ندهيد.

- از لباس زير مرطوب استفاده نکنيد.

- اگر چاق هستيد وزن خود را کاهش دهيد.

- خواب و استراحت کافي داشته باشيد.

- از لباسهاي زير غيرکتاني استفاده نکنيد.

- رعايت مسائل اخلاقي و اجتناب از ارتباطهاي نامشروع

- به اندازه کافي ورزش نموده و از استرسها پرهيز کنيد.

تحقیقات

برای کنترل التهاب واژن ، تحقیق به سمت یافتن فاکتورهایی که باعث تشدید رشد و پتانسیل های بیماری زا ی میکروبهای واژن است. این اطلاعات کمک به بهبود بخشیدن تلاشهای درمانی و پیشگیری از واژینیت می کند.نمی توان به عنوان یک آزردگی بی خطر دانست ، واژینیت یک موضوع مطالعات جدی برای دانشمندان است که روشن کنند نقش آن را در ارتباط با وضعیت هایی مانند عفونتهای لگنیPID و عوارض در رابطه با حاملگی.

تحقیقاتNIAID یک ارتباط بین لاکتوباسیل و محافظت از واژینیت باکتریایی را دریافت.آنها سپس یک شیاف واژینال ازلاکتوباسیل را که کمک به رشد باکتری های خوب در واژن می کند ابداع کردند. تحقیقات اکنون در حال مطالعه استفاده از شیاف لاکتو باسیل واژینال همراه با مترونیدازول خوراکی برای درمان و پیشگیری از واژینیت باکتریایی است.

در اکتبر 2003 ،دیگر پروژه NIAD توالی کدهای ژنتیکی تریکوموناس واژینالیس را تکمیل کرد.تحقیقات در اغاز فهم بیولوژی و راه های نو بری جلوگیری از بیماری است.تریکوموناس واژینالیس همچنین مورد علاقه خاص به تحقیقات پزشکی زیستی است به علت نقش آن در انتقال HIV ،بیماری اطفال ،و مساعد بودن به گرفتن سرطان دهانه رحم.

منابع: pezeshkan.org, drshirinshams.com, بیتوته

مطالب مرتبط
پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *